U Cerjanskoj pećini boravi međunarodna istraživačka ekspedicija u kojoj učestvuju speleolozi iz Irana, Bugarske, Rumunije i Srbije.

Istraživanja, u organizaciji Direkcije za izgradnju grada Niša i Planinarskog saveza Srbije traju do 25. oktobra.

Cilj nastavka istraživanja započetih pre nekoliko godina je da se preciznije mapira pećina i pronađu veze sa susednom jamom Beljanicom.

Cerjanska pećina se nalazi na 14 km od Niša, pored sela Cerje po kome je i dobila naziv.

Pećinu je moguće posetiti samo u pratnji profesionalnih speleo vodiča i u manjim grupama.

Kraj pećine još nije otkriven

Pećina otkriva predivan svet ispod zemlje satkan od kanala, hodnika i dvorana, kao i bogatstvo pećinskog nakita – stalaktita, stalagmita, heliktita, talasastih draperija, pećinskih korala i kristalnih cvetova.

Prema procenama geologa, ova hidrološki aktivna pećina nastala je pre više od 2 miliona godina. Interesantno je da kraj pećine još nije otkriven, a dužina istraženog dela je 6025 m.

Pećina je bogata nakitom koji se prostire celom njenom dužinom. Ona otkriva predivan podzemni svet satkan od hodnika i dvorana prosečne visine od 15 do 40 m koji kriju na stotine morfoloških i hidroloških oblika, najrazličitijih formi, veličina i boja.

Heliktiti koji su ovde pronađeni predstavljaju posebnu vrstu pećinskog nakita koji se suprotno fizičkim zakonima i zemljinoj teži formira i pruža i visi u svim pravcima kao naelektrisana kosa.

Zavod za zaštitu spomenika prirode, 1998. godine, proglasio je Cerjansku pećinu kao prirodno dobro prve kategorije.

Specifičnost ovog zaštićenog, prirodnog dobra predstavljaju i različite vrste slepih miševa iz roda potkovičara kao i dugoprsti večernjak (Myotis capaccinii), mali mišouhi večernjak (Myotis oxygnathus) i dugokrilni ljiljak (Miniopterus schreibersii).

Posebno mesto u živom svetu pećine zauzima vatreni daždevnjak (Salamandra salamandra) koji se nalazi na listi strogo zaštićenih divljih vrsta životinja.